Y man lle dechreuodd Last Light Edit cyn i mi wybod ei fod wedi dechrau.
Martin Carter | Sylfaenydd, Last Light Edit | Awst 2026
ANNWYL YNYS MÔN,
Dydw i ddim yn hollol siŵr sut y des i o hyd i ti.
Yn 2013, bu farw fy nhad. Roedd y galar ei hun, ond hefyd bopeth o'i amgylch. Yr angladd. Y trefniadau. Mynd trwy eiddo oes gyfan pan mai'r unig beth roeddwn i wir ei eisiau oedd ychydig o amser i stopio.
Roedd angen i mi ddianc. Gallwn fod wedi mynd i unrhyw le, ond am ryw reswm cefais fy nhynnu at Ynys Môn ar noson oer, wlyb a gwyntog ym mis Hydref.
Yn gynnar iawn y bore canlynol, roedd y glaw wedi stopio, ond nid y gwynt. Es i chwilio am draeth cyfagos roeddwn wedi'i weld ar fap.
Cerddais allan i'r tywod ac nid oedd neb arall i'w weld. Dim ond fi, y gwynt a Môr Iwerddon.
Roedd boncyff wedi golchi i'r traeth, felly eisteddais i lawr ac edrychais ar draws y dŵr. Yna digwyddodd rhywbeth nad wyf erioed wedi gallu ei egluro'n iawn.
Am y tro cyntaf ers wythnosau, aeth popeth yn dawel.
Y pryder. Y galar. Y pethau roeddwn wedi'u gwneud a'r pethau roedd yn rhaid i mi eu gwneud o hyd.
Am ychydig, golchodd y cyfan i ffwrdd.
Roeddwn yn teimlo'n dawel fy meddwl. Roedd rhywbeth yn dweud wrthyf...
RYDW I GARTREF.
Rwyf wedi dychwelyd i Ynys Môn dro ar ôl tro. Rwyf wedi gwneud ffrindiau arbennig, cerdded ei thraethau, gwylio stormydd a gweld machlud haul na fyddaf byth yn eu hanghofio.
Daeth Ynys Môn yn fan lle roedd fy enaid yn byw.
Dair blynedd ar ddeg ar ôl y bore cyntaf hwnnw, ar ôl ymweld â Phorth Trwyn lawer gwaith, y tro hwn roeddwn gyda Linda. Rhywle ar hyd y ffordd, roedd wedi dod yn draeth i ni.
Eisteddon ni yno am oriau, siarad, coginio cwpl o stêcs a gwylio'r haul yn diflannu dros Fôr Iwerddon.
Y noson honno, deallais o'r diwedd beth roeddwn am i Last Light Edit fod.
Nid oedd wedi'i eni mewn gwirionedd pan feddyliais am yr enw.
Roedd wedi'i eni ar Borth Trwyn ar fore oer, 1 Tachwedd 2013.
Brand dillad wedi'i ysbrydoli gan draethau, arfordiroedd, y tywydd, teithiau cerdded i'r dafarn, teithiau cerdded gyda'r ci, awyr sy'n newid a'r eiliadau hynny pan fyddwn yn rhoi'r gorau i wneud ac yn dechrau bod.
Nid yw'n ymwneud â goresgyn yr awyr agored, ond â dod o hyd i rywbeth ynddo: antur, persbectif, neu'n syml ychydig o heddwch a thawelwch.
Diolch, Ynys Môn.
Am y cyfeillgarwch. Am yr atgofion. Am Linda ac amdanaf i.
